Port Gorzów

Komunikacja wodna, a w szczególności transport wodny, działający w oparciu o gorzowski port rzeczny jest jak dotąd problemem czekającym na ostateczne rozwiązanie. Miasto położone jest nad dolną Wartą, 10 km na zachód od ujścia Noteci do Warty i posiada przez Wartę bezpośrednią łączność z Poznaniem, przez Noteć i Kanał Bydgoski — z Bydgoszczą i portami rzecznymi nad Wisłą i wreszcie przez Wartę i Odrę — ze Szczecinem na północy, a Wrocławiem, Opolem i Górnośląskim Okręgiem Przemysłowym na południu. Przed r. 1945 miasto stanowiło bazę. żeglugi śródlądowej i posiadało własny, dobrze wyposażony port o nadbrzeżu długości 0,5 km i o miesięcznej przepustowości ponad 180 barek o tonażu do 600 t. W pierwszych latach po wyzwoleniu gorzowski port rzeczny, aczkolwiek poważnie zniszczony i pozbawiony urządzeń przeładunkowych, wykorzystany został do wywozu cegły rozbiórkowej. Obecnie — mimo wzrastającego przeciążenia transportu kolejowego i samochodowego — port rzeczny wykorzystywany jest tylko w nieznacznym stopniu. Dla przykładu elektrownia miejska w Gorzowie otrzymuje z kopalń górnośląskich ponad 250 tys. t węgla rocznie, Zakłady Mechaniczne „Gorzów” sprowadzają z podwrocławskich pokładów ponad 2 tys. t piasku formierskiego, jedną trzecią część ogólnokrajowego zapotrzebowania na kopalniaki pokrywają lasy Ziemi Lubuskiej, a wszystkie te surowce dostarczane są na miejsce przeznaczenia przy użyciu transportu kolejowego i samochodowego, mimo iż stanowią klasyczne pozycje towarowe transportu wodnego. Ekspozytura Terenowa Bydgoskiej Żeglugi na Wiśle, Rejon Dróg Wodnych oraz Miejska Rada Narodowa w Gorzowie zdają sobie w pełni sprawę. z opłacalności odbudowy gorzowskiego portu rzecznego, tym bardziej że nakłady inwestycyjne objęłyby głównie odbudową zniszczonych nabrzeży portowych, zakup i instalację dźwigów i innych urządzeń transportowych oraz budowę zaplecza składowo-magazynowego portu.