Kormoran

TYP STATKU: HOLOWNIK MOTOROWY ŚRUBOWY
ROK BUDOWY: 1898
STOCZNIA: R.Holtz Dampf-Boot & Maschinen-Fabrik, Harburg/Hamburg.
NR. BUD.:

DANE TECHNICZNE:
1915
długość całkowita: 14,32 m; długość m.p.: 14,00 m; szerokość całkowita: 3,30 m m ; szerokość: 3,00 m zanurzenie pełne: 1,20 m.;
1953
długość całkowita: 14,33 m; długość m.p.: 14,00 m; szerokość całkowita: 3,30 m ; wysokość burt: 1,60 m; wysokość statku: 4,00 m; zanurzenie: 1,20 m
1966 r.
długość całkowita: 14,55 m; szerokość całkowita: 3,30 m; wysokość burt: 1,50 m;
SILNIKI GŁÓWNE:
1 maszyna parowa podwójnego rozprężania dwu cylindrowa stojąca produkcji R.Holtz Dampf-Boot & Maschinen-Fabrik, Harburg/Hamburg 1898 r; moc: 60 KM przy 300 obr./min.
1 silniki wysokoprężny nieznanego typu ani produkcji o mocy 105 KM.
1 silnik wysokoprężny typu 3L160; 6 cylindrowy produkcji CZNM Škoda, Praha 1957 rok; numer fabryczny 52972; moc: 135 KM; średnica cylindrów: 160 mm; skok tłoka: 225 mm; 750 obr./min.
1 prądnica 0,8 kW = 24 V
KOTŁY PAROWE
1 kocioł parowy szkocki produkcji J.W. Klawitter, Danzig 1906 r.; ciśnienie 10,5 atm. powierzchnia ogrzewalna: 17,3 m2.
INNE DANE:
materiał budowy: dno: stal; burt: stal; pokład: stal
kadłub nitowano-spawany o poprzecznym systemie wiązań.
napęd: 1 śruba ; prędkość: 14 km/godz..; załoga: 4 osoby
PORT MACIERZYSTY:
Gorzów Wielkopolski
ARMATOR:
Liga Obrony Kraju-Klub Wodny w Gorzowie Wielkopolskim.
NUMERY REJESTRACYJNE:
5005 [PZW. Elbląg] 815 [RDW. Elbląg]; Sz-I-28 [ I.Ż.Śr., Szczecin]

RYS HISTORYCZNY

Zbudowany na zamówienie Königlische Weichsel-Strombauwervaltung, Danzig jako holownik do obsługi taboru pogłębiarskiego, otrzymał nazwę „KORMORAN”. Koszt jego budowy wyniósł 15.600 marek niemieckich [ w tym okresie dniówka robotnika wynosiła od 1 do 3 marek]. Napęd stanowiła maszyna parowa o mocy 60 KM. Od 1902 roku jego portem macierzystym był Thorn [ Toruń]. W 1906 roku dokonano wymiany kotła parowego oraz zmianę stacjonowania na Danzig. [Gdańsk]. Znany jest po części skład załogi holownika za lata 1915/17: kapitan-Franz Wenzel, maszynista-Paul Fahrmann, palacz-Kozowski Hermann. W 1919 roku „Kormoran” został przekazany bezprawnie do Wasserstrassebauamt, Elbing [Elbląg]. Powstała w 1921 roku polsko-gdańska Rada Portu i Dróg Wodnych Wolnego Miasta Gdańska domagała się niestety bezskutecznie zwrotu holownika. W latach trzydziestych XX w. „Kormoran” trafił do Wasserstrassebauamt Marienburg [Malbork]. Zatopiony w grudniu 1944 roku na Nogacie przy śluzie Galgenberg [dz. Rakowiec]. Wydobyty w lipcu 1945 roku przez firmę Brudnicki i wystawiony na ląd. Komisja uznała że statek nadaje się do odbudowy gdyż jest zniszczony w 20%. W dniu 27 lipca 1946 roku nazwany „SŁAWOMIR” został opuszczony na wodę i odholowany do Państwowych Warsztatów i Stoczni w Pleniewie koło Gdańska. Podczas odbudowy dokonano przebudowy na motorowiec. Pod koniec 1946 roku trafił do Państwowego Zarządu Wodnego w Elblągu Nadzór Wodny w Malborku. Od 1951 roku w Rejonie Dróg Wodnych w Elblągu. W maju 1954 roku został przekazany do Rejonu Dróg Wodnych w Toruniu skąd po kilku dniach trafił do Gorzowa Wielkopolskiego do tamtejszego RDW. W 1958 roku przeszedł przebudowę oraz dokonano wymiany silnika. Od 1961 roku w RDW, Szczecin z portem macierzystym w Gorzowie Wielkopolskim. Wycofany w 1965 roku, rok później przekazany Lidze Obrony Kraju-Klub Wodny w Gorzowie Wlkp. jako statek szkoleniowy. Do kiedy eksploatowany nie wiadomo, wykreślony 21 maja 1980 r. z rejestru z urzędu przez Inspektorat Żeglugi Śródlądowej w Szczecinie. Wystawiony na ląd w Gorzowie. Obecnie w stoczni celem odbudowy.

Odbudujmy starego „KORMORANA”